wpe5a69442.png
wp0fa62cd0.jpg

Welkom

Historie

Film

Fotogalerie

Overnachtingen

Gite huren

Prijzen

Kamperen

Culinair

Activiteiten

Aanbieding

Gastenboek

Contact

Ingrid expositie

Omgeving

Kalender

Fotowedstrijd

Route

Toekomst

Links

 

 

 

Bienvenu

Expositions

Herbergement

Livre d’or

Contact

Route

Environnement

Liens

 

2007 QUI VIVRA VERRA

Qui Vivra Verra 2007                                        ©  De Man ICT Webdesign 2007

 

Welcome

History

Lodgings

Movie

Photogallery

photograph game

Activities

Calendar

Guestbook

Route

Links

Ingrid exhibition

 

 

 

 

MIJN HISTORIE

Tijdens en na de middelbare school ben ik na mijn krantenwijken begonnen in de horeca. In volgorde: dansschool Crielaars, Poolcafé Bellevue, Keulse Kar en daarna 't Pumpke. In alle bedrijven heb ik veel geleerd, maar doorgaan in de horeca was geen optie, dus ben ik gaan solliciteren bij Océ, alwaar ik 8 jaar heb gewerkt als planner van de technische dienst. Ook ben ik in die periode begonnen aan de HEAO in Den Bosch waar ik 3 jaar de CE-richting heb gevolgd. Dit heb ik gedaan totdat ik als mede-eigenaar samen met een bevriende kroegeigenaar uit Berlicum kon beginnen in een nieuw op te starten café in de Snellestraat. Dit ideaal van me kwam op mijn pad en ik heb per direct mijn baan opgezegd bij Océ en ben tevens gestopt met mijn studie. Op 1 april 1998 konden we beginnen en al per januari 1999 had ik mijn compagnon uitgekocht zodat ik ineens mijn eigen zaak had. Na vier hele fijne jaren kreeg ik het steeds minder naar mijn zin door allerlei redenen. De meest belangrijke daarvan was het demotiverende horecabeleid van de gemeente Den Bosch en ik wens mijn ex-collegae daar ook veel sterkte mee. Een nieuwe uitdaging zoekend heb ik daarna  Restaurant “ 't Compas” opgestart voor een bevriende kok.

 

DE STAP: “HET ROER OM”

In die periode ben ik samen met mijn moeder voor drie dagen vertrokken naar vrienden die in Normandië wonen en werken.

Zo'n rust had ik nog nooit gevoeld en ik werd spontaan verliefd op de schitterende omgeving.

Daarna ben ik een paar keer terug geweest om te kijken of dat gevoel wel echt was, en dat was zo. Na de verkoop van café De Tijd heb ik meteen een andere droom uit laten komen. Dit was het zien van Nieuw-Zeeland en Australië, waarna ik met een fris en leeg hoofd in Normandië zou kunnen starten samen met mijn compagnon. Deze haakte echter op het allerlaatste moment af en ik had nog drie dagen de tijd om na te denken of ik alleen zou gaan of niet! Aangezien ik al voor een schitterende locatie had getekend, heb ik mijn droom doorgezet. Na een moeilijke start (alle begin is moeilijk) ben ik gaan wennen aan de cultuur, de taal en aan het alleen zijn, wat me inmiddels prima bevalt (niet altijd hoor!). Zie onder Werkzaamheden)

WERKZAAMHEDEN

In het hartje van Normandië, acht kilometer ten zuiden van het stadje Saint Lo, ben ik begonnen met een chambres d' hotes, voor ons beter bekend als “bed and breakfast”. Een hele nieuwe richting in de horeca dus en eerlijk gezegd ook wel onderschat, maar erg dankbaar werk. Het seizoen is hier begin juni begonnen met de feestelijkheden rondom het 60- jarige verleden van D-Day. Inmiddels heb ik nu voldoende ervaring opgedaan om de mensen weer tevreden huiswaarts te laten keren. In het begin was dat wel anders hoor, de werktijden, het schoonhouden en dat alles alleen, zonder enig personeel, is erg veel werk .Daarnaast heb ik nog een hele mooie tuin bij te houden, want die moet mooi blijven, ook dat is totaal nieuw voor me. Verder heb ik nu vijf kamers, een zolder en twee caravans te verhuren , een schitterend overdekt terras met bar aangelegd waar ook de barbecue kan worden aangezet.

Inmiddels (2009) 6 jaar hier, ondertussen getrouwd met Ingrid (mei 2009) en nog steeds niet klaar met alles, wel is het nu geworden zoals ik destijds voor ogen had, en de hele opzet is meer dan geslaagd omdat ik elk jaar meer gasten had , dan ik heb durven dromen. Het werk is ook erg leuk en zeer dankbaar. Heel belangrijk om tot het eind van het seizoen vrolijk en vriendelijk te blijven , en natuurlijk lukt dat niet bij iedereen, maar voor 95% is dat zeker het geval. Na deze winter zullen de verbouwingen aan de bestaande gebouwen echt stoppen, dat mag ook wel. wie weet, want ideeën genoeg, gaan we ooit eens uitbreiden.

 

 Het leuke bij ons is dat ook iedereen met elkaar klikt, al 6 jaar lang creëren we een heerlijk sfeertje met een APERO,  het gezamenlijke eten op het terras en een DIGESTIF en een heerlijk vuurtje, dat kan laat worden!

 

hopelijk tot ziens, Ingrid en Coen