2007 QUI VIVRA VERRA
MIJN HISTORIE
Tijdens en na de middelbare school ben ik na mijn krantenwijken begonnen in de horeca.
In volgorde: dansschool Crielaars, Poolcafé Bellevue, Keulse Kar en daarna 't Pumpke.
In alle bedrijven heb ik veel geleerd, maar doorgaan in de horeca was geen optie,
dus ben ik gaan solliciteren bij Océ, alwaar ik 8 jaar heb gewerkt als planner van
de technische dienst. Ook ben ik in die periode begonnen aan de HEAO in Den Bosch
waar ik 3 jaar de CE-richting heb gevolgd. Dit heb ik gedaan totdat ik als mede-eigenaar
samen met een bevriende kroegeigenaar uit Berlicum kon beginnen in een nieuw op te
starten café in de Snellestraat. Dit ideaal van me kwam op mijn pad en ik heb per
direct mijn baan opgezegd bij Océ en ben tevens gestopt met mijn studie. Op 1 april
1998 konden we beginnen en al per januari 1999 had ik mijn compagnon uitgekocht zodat
ik ineens mijn eigen zaak had. Na vier hele fijne jaren kreeg ik het steeds minder
naar mijn zin door allerlei redenen. De meest belangrijke daarvan was het demotiverende
horecabeleid van de gemeente Den Bosch en ik wens mijn ex-collegae daar ook veel
sterkte mee. Een nieuwe uitdaging zoekend heb ik daarna Restaurant “ 't Compas”
opgestart voor een bevriende kok.
DE STAP
In die periode ben ik samen met mijn moeder voor drie dagen vertrokken naar vrienden die in Normandië wonen en werken.
Zo'n rust had ik nog nooit gevoeld en ik werd spontaan verliefd op de schitterende omgeving.
Daarna ben ik een paar keer terug geweest om te kijken of dat gevoel wel echt was,
en dat was zo. Na de verkoop van café De Tijd heb ik meteen een andere droom uit
laten komen. Dit was het zien van Nieuw-Zeeland en Australië, waarna ik met een fris
en leeg hoofd in Normandië zou kunnen starten samen met mijn compagnon. Deze haakte
echter op het allerlaatste moment af en ik had nog drie dagen de tijd om na te denken
of ik alleen zou gaan of niet! Aangezien ik al voor een schitterende locatie had
getekend, heb ik mijn droom doorgezet. Na een moeilijke start (alle begin is moeilijk)
ben ik gaan wennen aan de cultuur, de taal en aan het alleen zijn, wat me inmiddels
prima bevalt (niet altijd hoor!).
WERKZAAMHEDEN
In het hartje van Normandië, acht kilometer ten zuiden van het stadje Saint Lo, ben
ik begonnen met een chambres d' hotes, voor ons beter bekend als “bed and breakfast”.
Een hele nieuwe richting in de horeca dus en eerlijk gezegd ook wel onderschat, maar
erg dankbaar werk. Het seizoen is hier begin juni begonnen met de feestelijkheden
rondom het 60- jarige verleden van D-Day. Inmiddels heb ik nu voldoende ervaring
opgedaan om de mensen weer tevreden huiswaarts te laten keren. In het begin was dat
wel anders hoor, de werktijden, het schoonhouden en dat alles alleen, zonder enig
personeel, is erg veel werk .Daarnaast heb ik nog een hele mooie tuin bij te houden,
want die moet mooi blijven, ook dat is totaal nieuw voor me. Verder heb ik nu vijf
kamers, twee caravans en een tent te verhuren en een oude watermolen bij mijn riviertje
ingericht als gezellige bar, waar ook de barbecue kan worden aangezet.
